Zespół cieśni nadgarstka to jedno z najczęstszych neuropatii obwodowych kończyny górnej. Wiąże się on z drętwieniem palców oraz bólem w okolicy nadgarstka. Leczenie zespołu cieśni nadgarstka wymaga rehabilitacji, czasem nawet leczenia operacyjnego.
W tym artykule przybliżę temat zespołu cieśni nadgarstka.

zespół cieśni nadgarstka
Na temat zespołu cieśni nadgarstka możecie przeczytać ciekawy artykuł na stronie https://fizjoarena.pl/zespol-ciesni-nadgarstka/

 

Zespół cieśni nadgarstka to najczęstszy zespół z uwięźnięcia.

  • Dochodzi do niego w mechanizmie uwięźnięcia pośrodkowego w kanaleograniczonym przez kości nadgarstka i więzadło poprzeczne nadgarstka
  • Najczęściej związany z powtarzanymi ruchami zgięcia/prostowania nadgarstka i dłoni lub utrzymywania nadgarstka w zgięciu przez dłuższy czas
  • Częściej występuje u kobiet
  • Obecnie akceptuje się teorię jego powstawania w efekcie pracy zawodowej, powtarzającego się stresu, a czasami jest on reprezentatywnym objawem choroby układowej
  • Prawdopodobne czynniki predysponujące: ciąża, cukrzyca, RZS, nadczynność tarczycy, sarkoidoza, akromegalia, infiltracja złogami amyloidu więzadła poprzecznego nadgarstka
  • Objawy:ból + zaburzenia czucia w obszarze unerwianym przez n.pośrodkowy oraz (po dłuższym czasie) zanik unerwianych przez niego mięśni (zwłaszcza kłębu kciuka), a także:
    • drętwienie/ból promieniujący do kciuka, palca wskazującego i środkowego (często budzi pacjenta w nocy)
    • czasami rozlana brachialgia
    • poważne zaburzenia czucia mogą powodować upośledzenie sprawności z powodu zaburzeń sprzężenia zwrotnego, kiedy ręka jest poza zasięgiem wzroku
    • w zaawansowanych przypadkach zaniki m.odwodziciela palców krótkiego wywołują podłużną bruzdę na wyniosłości kłębu kciuka
  • Badanie przedmiotowe: W przypadku porażenia nerwu pośrodkowego, podczas próby zaciskania pięści, upośledzone jest zginanie kciuka, palca II i częściowo III. Stan taki, gdy zgięte są tylko palce IV i V, nazywamy ręką błogosławiącą.                  Odwiedziony i wyprostowany palec I znajduje się w tej samej płaszczyźnie co dłoń. Po pewnym czasie do tego ustawienia dołącza się zanik mięśni kłębu kciuka, co razem przypomina ułożenie kciuka u małp i nazywa się ręką małpią.

Testy prowokacyjne (zwiększające ciśnienie w kanale nadgarstka):

  • Test Phalena – maksymalne zgięcie dłoniowe nadgarstka przez minutę powoduje pojawienie się parestezji w zakresie unerwienia n.pośrodkowego.   W innym opisie tego testu parestezje powinny pojawić się w ciągu 20 sekund, a przed pojawieniem się ubytków czuciowych czas oczekiwania na ich pojawienie się wynosi aż minutę). Czułość tego testu = 25%

 

  • Test Tinela (lub Hoffmanna-Tinela) – polega na opukiwaniu n.pośrodkowego przed nadgarstkiem, które wywołuje uczucie prądu wzdłuż przebiegu nerwu.

 

Test Paleya-McMurtry’ego – test uciskowy, polega na ucisku nadgarstka w rzucie nerwu pośrodkowego przez minutę prowokując pojawienie się parestezji

  • Zmodyfikowany test Phalena – w przypadku obustronnego występowania objawów  jest przydatny w ustaleniu dominującej strony uszkodzenia; parestezje pojawiają się wcześniej po stronie bardziej uszkodzonego nerwu pośrodkowego.

zespol ciesni nadgarstka

Badania dodatkowe (potwierdzające diagnozę):

  • przewodnictwo nerwowe i EMG – dystalne ruchowe i czuciowe latencje są przedłużone, a wielofazowe potencjały reinerwacyjne są obecne w m.odwodzicielu krótkim placów. „Inching” (czyli badanie metodą krótkich segmentów) pomaga w lokalizacji miejsca ucisku co do centymetra
  • użyteczne może być też badanie USG i MRI w celu oceny morfologicznej przed planowanym zabiegiem odbarczającym nerw.

 

  • Różnicowanie: zespół cieśni nadgarstka może być naśladowany przez ucisk nerwu pośrodkowego proksymalnie, przy łokciu. Tutaj nerw przebiega poniżej grubego pasma powięzi pomiędzy ścięgnem m.dwugłowego a powięzią przedramienia, a następnie między głowami m.nawrotnego obłego. Rozstrzygające  jest badanie przewodnictwa nerwowego lokalizujące miejsce uszkodzenia. Zaś EMG precyzyjnie definiuje, które mięśnie są zajęte.

Leczenie zespołu cieśni nadgarstka

  • zachowawcze – utrzymywanie nadgarstka w pozycji neutralnej za pomocą szyny często bywa skuteczne. Dodatkowo profilaktyka, np. używanie odpowiednich podkładek podczas używania komputerowej myszki.
  • chirurgiczne – zabieg odbarczający do którego są kwalifikowani pacjenci z nieustępującymi bólami lub znacznymi ruchowymi czy czuciowymi objawami, z diagnozą poparta badaniami przewodnictwa nerwowego. Zawsze należy wykonać badanie hist.-pat. troczka zginaczy w celu poszukiwania złogów amyloidu.

 

Post Author: ekodieta

Dietetyk, pasjonata zdrowego stylu życia.

Related Posts More From Author

Rehabilitacja fizyczna osób starszych

W procesie starzenia się ludzi dochodzi do postępującej utraty zdolności

Rehabilitacja

Przy realizowaniu poszczególnych zabiegów medycznych można spotkać się z różnymi

Łokieć golfisty – objawy

Wiele osób cierpi na tak zwany łokieć golfisty aczkolwiek w

Szata zdobi lekarza – słowo o fartuchach medycznych

Stroje pielęgniarki medycznej naprawdę się zmieniły od czasów sztywnych białych

Święta a odchudzanie

Za trochę ponad miesiąc będzie wigilia. Czas spotkań, rozmów przy

Jaki wpływ na zdrowie ma jazda na rowerze?

Żyjemy szybko, z każdej strony atakują nas nowoczesne technologie dostarczające